
Ik kreeg kleine pilletjes om mijn aanvallen, mijn angsten, mijn slapeloze nachten, mijn pijnen te kalmeren...
Men zei tegen me: "Het is om je te helpen." En in het begin, ja… het hielp.
Het lichaam kalmeerde, de geest vertraagde, de stilte keerde terug, de pijn verdween.
Maar op een dag begreep ik dat die stilte geen vrede was. Het was leegte, en vooral, afhankelijkheid.
😶 Ik lach minder. 💤 Ik voel minder. 🌙 Ik slaap, maar zonder dromen, en zelfs dat... alleen als ik de pillen op het juiste tijdstip inneem. 🚶 Ik loop, maar ik leef niet meer zoals voorheen.
Wanneer ik zou willen stoppen, schreeuwt mijn lichaam veel harder dan ik. Het brult, het verscheurt me vanbinnen. En zo weinig mensen kunnen dat echt begrijpen.
💊 We nemen legale drugs vermomd als behandeling. Men belooft ons stabiliteit, maar men ketent ons langzaam vast.
Wanneer we willen ademen, wurgt dit alles ons met zijn bijwerkingen en pijnen.
Ik verwerp de allopathische geneeskunde niet. Ze heeft mijn leven meerdere keren gered, en ik heb een diepe bewondering voor mijn huidige neuroloog en huisarts. 👩⚕️👩⚕️ Ze vormen vandaag de dag een essentieel duo voor mij.
Ik weet dat ik niet alleen ben. Ik klaag niet, ik leg uit.
Sommige van mijn reacties of houdingen kunnen worden beïnvloed door die “dingen” die ik elke dag bewust consumeer.
Sommige mensen, zelfs zeer naasten, begrijpen dit alles niet. Deze tekst geeft enkele verklarende sleutels, maar ik neem niemand kwalijk dat hij dit alles niet kan bevatten zonder het vanbinnen te hebben meegemaakt.
Behalve misschien één persoon, slechts één... 💔 maar dat is het leven, je moet het nemen zoals het komt, met zoveel mogelijk wijsheid.
Er is over dit alles praten zonder schaamte, in alle eenvoud, verschrikkelijk ingewikkeld, zelfs met de meest naasten.
Toch zijn er enkele mensen bij wie het lukt, eenvoudigweg, zonder jezelf te censureren. Vak zijn dat niet degenen aan wie je als eerste zou hebben gedacht, en toch is het op hen dat “het terechtkomt”.
Dat betekent niet dat je de anderen verloochent. Het is zelfs vaak uit diepe liefde of vriendschap dat je jezelf censureert, en paradoxaal genoeg is het ook uit diepe vriendschap dat je in staat bent je te uiten.
🌧️ De ware genezing is niet het afkicken van deze behandelingen. Het is het accepteren van de nodige behandelingen en er zonder schaamte over te praten, zoals je over regen en mooi weer zou praten.
🕊️ Dat is de witte gevangenis.
(Een deel van deze tekst komt niet van mij, ik heb hem aangepast zodat hij echt bij mij past, maar het origineel heeft me erg geïnspireerd.)
— Paul-André Minon
