Skip to content
Ervaringen

GETUIGENIS #4

Phoenix – Mijn Epilepsie

2026-10-07

Phoenix – Mijn Epilepsie

💬 Al verschillende jaren leef ik met epilepsie, die aanvankelijk niet als zeer ernstig werd beschouwd. Maar ondanks de ziekte heb ik altijd actief willen blijven, werken, opleidingen volgen en iets bijdragen aan de maatschappij. Met instemming van mijn artsen en de mutualiteit heb ik mijn beroepsactiviteit voortgezet, in de hoop op een positief antwoord van mijn werkgever, waar ik meer dan 9 jaar had gewerkt.

Op een dag, toen ik als zelfstandige werkte, veranderde alles. Na een interventie bij een klant ging ik naar buiten om een sigaret te roken… en ik werd wakker midden op straat. Getuigen vertelden dat ik van achteren was aangevallen, hard geslagen, vooral in mijn nek. Vanaf die dag is mijn epilepsie verergerd, mijn autonomie afgenomen, en heb ik mijn baan verloren.

👉 Maar ik wil mijn verhaal delen om eraan te herinneren dat achter elke onzichtbare ziekte immense inspanningen schuilen om overeind te blijven. Ik heb altijd geprobeerd me te integreren, te bewijzen dat ik kon bijdragen, dat ik niet “anders” was.

🌍 Mijn boodschap is eenvoudig: • Een onzichtbare ziekte is al een dagelijkse strijd. • Geweld, onrecht of afwijzing zouden daar nooit aan toegevoegd mogen worden. • We hebben allemaal waarde, talenten en waardigheid die respect verdienen.

🔥 Zelfs als de weg moeilijk is, blijf ik vechten. Want op een dag zal ik, net als de Phoenix, uit mijn beproevingen herrijzen.

💜 Plaats een 💜 in de reacties als jij ook gelooft dat iedereen een plek verdient in de maatschappij.

Deel dit verhaal