
Ik heet Rudy, ben 28 jaar en leef al sinds mijn kindertijd met epilepsie.
Sinds ik klein ben, moest ik niet alleen de aanvallen het hoofd bieden, maar ook spot, oordelen en discriminatie. Desondanks heb ik mijn studies nooit opgegeven. Ik heb hard gewerkt en mijn schooltraject succesvol afgerond 💪.
Maar de realiteit is hard: een vaste baan vinden met epilepsie was voor mij niet mogelijk. Vaak werden de deuren gesloten, ondanks mijn competenties en motivatie.
Dus besloot ik me niet gevangen te laten houden door deze situatie. Ik ben als zelfstandige, als freelancer, begonnen, terwijl ik leefde van de uitkeringen van het ziekenfonds. Beetje bij beetje slaagde ik erin in de handel.
Vandaag heb ik mijn eigen bedrijf kunnen opstarten, en ik stel zelfs mensen te werk. Wat aanvankelijk een obstakel was, is een kracht geworden, omdat ik weigerde op te geven.
👉 Mijn boodschap aan alle jongeren: Laat epilepsie of anderen jouw grenzen niet bepalen. Ja, het is moeilijk. Ja, er zullen weigeringen zijn. Maar met doorzettingsvermogen kunnen we grote dingen bereiken.
We zijn sterker dan de ziekte 💜
